λατινικά ενότητα 35

Λατινικά Ενότητα 11

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ:

Λατινικά  Ενότητα 11

Η Ρώμη και η Καρχηδόνα

Μετάφραση σε αντιστοίχιση

Hannibal,

Carthaginiensis dux,

natus

sex et viginti (VI et XX) annos,

superavit bello

omnes gentes Hispaniae

et expugnavit

Saguntum vi.

Postea transiit

cum elephantis Alpes,

quae seiungunt

Italiam ab Gallia.

Ubi in Italia fuit,

profligavit et delevit

copias

Romanorum

apud Ticinum,

Trebiam,

Trasumenum

et Cannas.

Romanus populus

audivit pavidus

cladem Cannensem.

In Falerno agro Hannibal

se expedivit

ex insidiis Fabii Maximi.

Postquam complevit

quattuordecim (XIV) annos

in Italia,

Carthaginienses

eum revocaverunt

in Africam.

Ibi Hannibal frustra cupivit

componere

bellum cum Romanis.

Denique dimicavit

cum Publio Scipione

apud Zamam,

sed Romani

reportaverunt victoriam.

Ο Αννίβας,

ο Καρχηδόνιος στρατηγός,

σε ηλικία

είκοσι έξι ετών

νίκησε στον πόλεμο

όλα τα έθνη της Ισπανίας

και κυρίευσε

το Σάγουντο με τη βία.

Αργότερα πέρασε

με ελέφαντες τις Άλπεις,

οι οποίες χωρίζουν

την Ιταλία από τη Γαλατία.

Όταν βρέθηκε στην Ιταλία,

κατατρόπωσε και εξολόθρευσε

τις στρατιωτικές δυνάμεις

των Ρωμαίων

κοντά στον (ποταμό) Τίκινο,

τον (ποταμό) Τρεβία,

τη (λίμνη) Τρασιμένη

και τις Κάννες.

Ο ρωμαϊκός λαός

πληροφορήθηκε έντρομος

τη συντριβή στις Κάννες.

Στο Φαλερνό αγρό ο Αννίβας

γλίτωσε

από την ενέδρα του Φάβιου Μάξιμου.

Αφού συμπλήρωσε

δεκατέσσερα χρόνια

στην Ιταλία,

οι Καρχηδόνιοι

τον ανακάλεσαν

στην Αφρική.

Εκεί ο Αννίβας μάταια θέλησε

να τελειώσει με συνθήκη

τον πόλεμο με τους Ρωμαίους.

Τελικά αγωνίστηκε

με τον Πόπλιο Σκιπίωνα

κοντά στη Ζάμα,

αλλά οι Ρωμαίοι

κέρδισαν τη νίκη.

Γλωσσικά – Γραμματικά σχόλια

Hannibal: ονομαστική ενικ. του ουσ. Hannibal, Hannibalis (αρσ. γ’ κλ.) = ο Αννίβας.

dux: ονομαστική ενικ. του ουσ. dux, ducis (αρσ. γ’ κλ.) = ο αρχηγός, ο στρατηγός.

Carthaginiensis: ονομαστική ενικ., αρσ. γένους, του επιθ. της γ’ κλ. Carthaginiensis, –is, –e = Καρχηδόνιος.

VI: αιτιατική πληθ. του (άκλιτου) απόλυτου αριθμητικού επιθ. sex = έξι.

et: συμπλεκτικός (παρατακτικός) σύνδεσμος = και.

XX: αιτιατική πληθ. του (άκλιτου) απόλυτου αριθμητικού επιθ. viginti = είκοσι.

annos: αιτιατική πληθ. του ουσ. annus, anni (αρσ. β’ κλ.) = ο χρόνος, το έτος.

natus: ονομαστική ενικ., αρσ. γένους, της μετοχής παρακειμένου παθητ. φωνής του ρήμ. nascor, natus sum, nasci (3, αποθ.) = γεννιέμαι. [Μτχ. μέλλ.: nasciturus, –a, -um.]

omnes: αιτιατική πληθ., θηλ. γένους, του επιθ. της γ’ κλ. omnis, οmnis, omne = όλος.

gentes: αιτιατική πληθ. του ουσ. gens, gentis (θηλ. γ’ κλ.) = το έθνος. [Γεν. πληθ.: gentium.]

Hispaniae: γενική ενικ. του ουσ. Hispania, Hispaniae (θηλ. α’ κλ.) = η Ισπανία. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

bello: αφαιρετική ενικ. του ουσ. bellum, belli (ουδ. β’ κλ.) = ο πόλεμος.

superavit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. supero, superavi, superatum, superare (1) = νικώ.

Saguntum: αιτιατική ενικ. του ουσ. Saguntum, Sagunti (ουδ. β’ κλ.) = το Σάγουντο. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

vi: αφαιρετική ενικ. του ουσ. vis (θηλ. γ’ κλ.) = η δύναμη· εδώ: η βία. [Ενικ.: vis, –, –, vim, vi. Πληθ.: vires, virium, viribus, vires (& viris), vires, viribus.]

expugnavit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. expugno, expugnavi, expugnatum, expugnare (1) = κυριεύω.

postea: χρονικό επίρρ. = έπειτα, αργότερα.

Alpes: αιτιατική πληθ. του ουσ. Alpes, Alpium (θηλ. γ’ κλ.) = οι Άλπεις. [Δεν έχει ενικ. αριθμό.]

quae: ονομαστική πληθ., θηλ. γένους, της αναφορικής αντων. qui, quae, quod = ο οποίος, η οποία, το οποίο.

Italiam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Italia, Italiae (θηλ. α’ κλ.) = η Ιταλία. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

ab: πρόθεση (+ αφαιρετική) = από.

Gallia: αφαιρετική ενικ. του ουσ. Gallia, Galliae (θηλ. α’ κλ.) = η Γαλατία. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

seiungunt: γ’ πληθ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. seiungo, seiunxi, seiunctum, seiungere (3) = χωρίζω.

cum: πρόθεση (+ αφαιρετική) = με.

elephantis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. elephantus, elephanti (αρσ. β’ κλ.) = ο ελέφαντας. [Κλίνεται και ως ουσ., αρσ. γένους, της γ’ κλ.: elephas, elephantis (ανήκει στα αφθονούντα ετερόκλιτα).]

transiit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ανώμ. ρήμ. transeo, transi(v)i, transitum, transire = διαπερνώ.

ubi: χρονικός σύνδεσμος = όταν.

in: πρόθεση (+ αφαιρετική) = σε.

Italia: αφαιρετική ενικ. του ουσ. Italia, Italiae (θηλ. α’ κλ.) = η Ιταλία. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

fuit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου του ρήμsum, fui, –, esse = είμαι, βρίσκομαι.

apud: πρόθεση (+ αιτιατική) = κοντά σε.

Ticinum: αιτιατική ενικ. του ουσ. Ticinus, Ticini (αρσ. β’ κλ.) = ο Τίκινος (ποταμός). [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

Trebiam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Trebia, Trebiae (αρσ. α’ κλ.) = ο Τρεβίας (ποταμός). [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

Trasumenum: αιτιατική ενικ. του ουσ. Trasumenus, Trasumeni (αρσ. β’ κλ.) = η Τρασιμένη (λίμνη). [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

Cannas: αιτιατική πληθ. του ουσ. Cannae, Cannarum (θηλ. α’ κλ.) = οι Κάννες. [Δεν έχει ενικό αριθμό.]

copias: αιτιατική πληθ. του ουσ. copiae, copiarum (θηλ. α’ κλ.) = οι στρατιωτικές δυνάμεις. [Ενικ.: copia, copiae = η αφθονία (ετερόσημο).]
Romanorum: γενική πληθ. του ουσ. Romani, Romanorum (αρσ. β’ κλ.) = οι Ρωμαίοι. [Δεν έχει ενικό αριθμό.]

profligavit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. profligo, profligavi, profligatum, profligare (1) = κατατροπώνω.

delevit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. deleo, delevi, deletum, delere (2) = καταστρέφω· εδώ: εξολοθρεύω.

populus: ονομαστική ενικ. του ουσ. populus, populi (αρσ. β’ κλ.) = ο λαός.

Romanus: ονομαστική ενικ., αρσ. γένους, του επιθ. της β’ κλ. Romanus, –a, –um = ρωμαϊκός.

cladem: αιτιατική ενικ. του ουσ. clades, cladis (θηλ. γ’ κλ.) = η καταστροφή. [Γεν. πληθ.: cladium.]

Cannensem: αιτιατική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της γ’ κλ. Cannensis, -is, -e = των Καννών.

pavidus: ονομαστική ενικ., αρσ. γένους, του επιθ. της β’ κλ. pavidus, –a, –um = έντρομος.

audivit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. audio, audi(v)i, auditum, audire (4) = ακούω· εδώ: πληροφορούμαι.

in: πρόθεση (+ αφαιρετική) = σε.

agro: αφαιρετική ενικ. του ουσ. ager, agri (αρσ. β’ κλ.) = ο αγρός.

Falerno: αφαιρετική ενικ., αρσ. γένους, του επιθ. της β’ κλ. Falernus,a, –um = Φαλερνός.

Hannibal: ονομαστική ενικ. του ουσ. Hannibal, Hannibalis (αρσ. γ’ κλ.) = ο Αννίβας.

ex: πρόθεση (+ αφαιρετική) = από.

insidiis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. insidiae, insidiarum (θηλ. α’ κλ.) = η ενέδρα [Δεν έχει ενικό αριθμό.]

Fabii: γενική ενικ. του ουσ. Fabius, Fabii / Fabi (αρσ. β’ κλ.) = ο Φάβιος. [Κλητική ενικ.: Fabi.]

Maximi: γενική ενικ. του ουσ. Maximus, Maximi (αρσ. β’ κλ.) = ο Μάξιμος.

se: αιτιατική ενικ., του γ’ προσ. της προσωπικής αντων.

expedivit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. expedio, expedi(v)i, expeditum, expedire (4) = απελευθερώνω // me expedio = ξεφεύγω.

postquam: χρονικός σύνδεσμος = αφού.

XIV(quattuordecim): απόλυτο αριθμητικό επίθετο (άκλιτο) = δεκατέσσερις, δεκατέσσερα.

annos: αιτιατική πληθ. του ουσ. annus, anni (αρσ. β’ κλ.) = ο χρόνος, το έτος.

in: πρόθεση (+ αφαιρετική) = σε.

Italia: αφαιρετική ενικ. του ουσ. Italia, Italiae (θηλ. α’ κλ.) = η Ιταλία. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

complevit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. compleo, complevi, completum, complere (2) = συμπληρώνω.

Carthaginienses: ονομαστική πληθ. του ουσ. Carthaginiensis, Carthaginiensis (αρσ. γ’ κλ.) = ο Καρχηδόνιος. [Γεν. πληθ.: Cartaginiensium.]

eum: αιτιατική ενικ., αρσ. γένους, της δεικτικής (ως επαναληπτικής) αντων. is, ea, id = αυτός, αυτή, αυτό.

in: πρόθεση (+ αιτιατική) = σε, προς.

Africam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Africa, Africae (θηλ. α’ κλ.) = η Αφρική. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

revocaverunt: γ’ πληθ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. revoco, revocavi, revocatum, revocare (1) = ανακαλώ.

ibi: τοπικό επίρρ. = εκεί.

Hannibal: ονομαστική ενικ. του ουσ. Hannibal, Hannibalis (αρσ. γ’ κλ.) = ο Αννίβας.

bellum: αιτιατική ενικ. του ουσ. bellum, belli (ουδ. β’ κλ.) = ο πόλεμος.

cum: πρόθεση (+ αφαιρετική) = με, εναντίον.

Romanis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. Romani, Romanorum (αρσ. β’ κλ.) = οι Ρωμαίοι. [Δεν έχει ενικό αριθμό.]

componere: απαρέμφατο ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. compono, composui, compositum, componere (3) = τελειώνω // bellum compono = τελειώνω τον πόλεμο με συνθήκη.

frustra: τροπικό επίρρ. = μάταια.

cupivit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. cupio, cupi(v)i, cupitum, cupere (3, 15-io) = επιθυμώ· εδώ: επιδιώκω.

denique: χρονικό επίρρ. = τελικά.

cum: πρόθεση (+ αφαιρετική) = με, εναντίον.

  1. P. (= Publio): αφαιρετική ενικ. του ουσ. Publius, Publii / Publi (αρσ. β’ κλ.) = ο Πόπλιος. [Κλητική ενικ.: Publi.]

Scipione: αφαιρετική ενικ. του ουσ. Scipio, Scipionis (αρσ. γ’ κλ.) = ο Σκιπίωνας.

apud: πρόθεση (+ αιτιατική) = κοντά σε.

Zamam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Zama, Zamae (θηλ. α’ κλ.) = η Ζάμα. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

dimicavit: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. dimico, dimicavi, dimicatum, dimicare (1) = αγωνίζομαι.

sed: αντιθετικός (παρατακτικός) σύνδεσμος = αλλά.

Romani: ονομαστική πληθ. του ουσ. Romani, Romanorum (αρσ. β’ κλ.) = οι Ρωμαίοι. [Δεν έχει ενικό αριθμό.]

victoriam: αιτιατική ενικ. του ουσ. victoria, victoriae (θηλ. α’ κλ.) = η νίκη.

reportaverunt: γ’ ενικ. οριστικής παρακειμένου ενεργ. φων. του ρήμ. reporto, reportavi, reportatum, reportare (1) = κερδίζω.

Συγκεντρωτική Παρουσίαση Γραμματικών Τύπων

Ουσιαστικά 

A΄ κλίση

Αρσενικό

Trebia, -ae  (δεν έχει πληθυντικό)

Θηλυκά

Africa, -ae (δεν έχει πληθυντικό)

Cannae, -arum (δεν έχει ενικό)

copiae, -arum (δεν έχει ενικό)

Gallia, -ae (δεν έχει πληθυντικό)

Hispania, -ae (δεν έχει πληθυντικό)

insidiae, -arum (δεν έχει ενικό)

Italia, -ae (δεν έχει πληθυντικό)

victoria, -ae

Zama, -ae (δεν έχει πληθυντικό)

 

Β΄ κλίση

Αρσενικά

ager, agri

annus, -i

elephantus, –i*

Fabius, -ii, (-i)

Maximus, -i

populus, -i

Publius, -i

Romani, –orum (δεν έχει ενικό)

Ticinus, –i (δεν έχει πληθυντικό)

Trasumenus, –i (δεν έχει πληθυντικό)

Ουδέτερα

bellum, -i

Saguntum, –i (δεν έχει πληθυντικό)

Γ΄κλίση

Αρσενικά

dux, ducis

elephans, elephantis*

Hannibal, Hannibalis

Scipio, Scipionis

Θηλυκά

Alpes, Alpium (δεν έχει ενικό)

clades, cladis

gens, gentis

vis,-, -, vim (ελλειπτικό)

* Ο τύπος του κειμένου ανήκει στη β’ κλίση (ετερόκλιτο).

Παραθετικά Επιθέτων 

Β΄Κλίση

Θετικός 

Falernus, -a, -um

pavidus, -a, -um

quinquagesimus, -a, -um

Romanus, -a, -um

Συγκριτικός 

pavidior, -ior, -ius

Υπερθετικός

pavidissimus, -a, -um

Γ΄Κλίση

Cannensis, -is, – e

Carthaginiensis, -is, -e

omnis, -is, -e

Αντωνυμίες

is, ea, id

qui, quae, quod

se

δεικτική επαναληπτική

αναφορική

προσωπική

Αρχικοί Χρόνοι Ρημάτων

ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ   ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ  ΣΟΥΠΙΝΟ  ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ       ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

ΑΣΥΖΥΓΙΑ

dimico            dimicavi            dimicatum          dimicare

expugno        expugnavi         expugnatum      expugnare

profligo          profligavi          profligatum        profligare

revoco            revocavi            revocatum          revocare

reporto           reportavi           reportatum         reportare

supero            superavi            superatum          superare

ΒΣΥΖΥΓΙΑ

compleo         complevi           completum         complere

deleo              delevi                 deletum              delere

 ΓΣΥΖΥΓΙΑ

compono       composui           compositum       componere

cupio              cupi(v)i              cupitum              cupere                  Σε -io

nascor            natus sum         natum                 nasci                  Αποθετικό        Μτχ. Μέλλ. nasciturus

seiungo          seiunxi               seiunctum          seiungere

 ΔΣΥΖΥΓΙΑ

audio             audi(v)i             auditum             audire

expedio          expedivi            expeditum          expedire

transeo           transii                transitum           transire                 Ανώμαλο

sum                  fui                                                   esse                      Βοηθητικό

Συντακτική Ανάλυση

  1. Hannibal, dux Carthaginiensis, VI et XX annos natus, omnes gentes Hispaniae bello superavit: κύρια πρότ. κρίσεως.

superavit: ρήμ. ● Hannibal: υποκ. του superavit dux: παράθεση στο Hannibal Carthaginiensis: επιθ. προσδ. στο dux natus: επιθ. μτχ. σε θέση παράθεσης, συνημμένη στο Hannibal annos: αιτιατική του χρόνου στο natus VI et XX: επιθ. προσδ. στο annos gentes: αντικ. του superavit omnes: επιθ. προσδ.1 στο gentes Hispaniae: γενική κτητική στο gentes bello: αφαιρετική του τρόπου στο superavit.

  1. et Saguntum vi expugnavit: κύρια πρότ. κρίσεως.

expugnavit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του expugnavit Saguntum: αντικ. του expugnavit vi: αφαιρετική του τρόπου στο expugnavit.

  1. Postea Alpes cum elephantis transiit: κύρια πρότ. κρίσεως.

transiit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του transiit Alpes: αντικ. του transiit cum elephantis: εμπρόθ. προσδ. της συνοδείας στο transiit postea: επιρρ. προσδ. του χρόνου στο transiit.

  1. quae Italiam ab Gallia seiungunt: δευτ. επιθετική αναφορική πρότ., προσδιοριστική στο Alpes (της πρότ. 3)· εισάγεται με την αναφορική αντωνυμία quae· εκφέρεται με οριστική, γιατί δηλώνει το πραγματικό· συγκεκριμένα, με οριστική ενεστώτα, γιατί αναφέρεται στο παρόν· λειτουργεί ως επιθ. προσδ. στο Alpes.

seiungunt: ρήμ. ● quae: υποκ. του seiunguntItaliam: αντικ. του seiunguntab Gallia: εμπρόθ. προσδ. της απομάκρυνσης (ειδικότερα: του χωρισμού) στο seiungunt.

  1. Ubi in Italia fuit: δευτ. επιρρ. χρονική πρότ.· εισάγεται με τον χρονικό σύνδεσμο ubi, που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί το προτερόχρονο· εκφέρεται με οριστική, γιατί η πράξη ενδιαφέρει μόνο από χρονική άποψη· συγκεκριμένα, με οριστική παρακειμένου, γιατί δηλώνει το προτερόχρονο στο παρελθόν· λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδ. του χρόνου στα profligavit (της πρότ. 6) και delevit (της πρότ. 7).

fuit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του fuitin Italia: εμπρόθ. προσδ. της στάσης σε τόπο στο fuit.

  1. apud Ticinum, Trebiam, Trasumenum et Cannas copias Romanorum profligavit: κύρια πρότ. κρίσεως.

profligavit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του profligavit copias: αντικ. του profligavit Romanorum: γενική κτητική στο copias apud Ticinum / (apud) Trebiam / (apud) Trasumenum / (apud) Cannas: εμπρόθ. προσδ. της στάσης σε τόπο (πλησίον) στο profligavit.

  1. delevit: κύρια πρότ. κρίσεως.

delevit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του delevit ● ενν. copias: αντικ. του delevit ● ενν. Romanorum: γενική κτητική στο copias ● ενν. apud Ticinum, Trebiam, Trasumenum et Cannas: εμπρόθ. προσδ. της στάσης σε τόπο (πλησίον) στο delevit.

  1. Populus Romanus cladem Cannensem pavidus audivit: κύρια πρότ. κρίσεως.

audivit: ρήμ. ● populus: υποκ. του audivit cladem: αντικ. του audivit Romanus: επιθ. προσδ. στο populus Cannensem: επιθ. προσδ. στο cladem pavidus: επιρρ. κατηγορ. του τρόπου στο υποκ. populus του audivit.

  1. In agro Falerno Hannibal ex insidiis Fabii Maximi se expedivit: κύρια πρότ. κρίσεως.

expedivit: ρήμ. ● Hannibal: υποκ. του expedivitse: αντικ. του expedivit· εκφράζει άμεση αυτοπάθεια ● ex insidiis: εμπρόθ. προσδ. της απομάκρυνσης στο expedivit Fabii Maximi: γενική υποκειμενική στο insidiis in agro: εμπρόθ. προσδ. της στάσης σε τόπο στο expedivit Falerno: επιθ. προσδ. στο agro.

  1. Postquam XIV annos in Italia complevit: δευτ. επιρρ. χρονική πρότ.· εισάγεται με τον χρονικό σύνδεσμο postquam, που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί το προτερόχρονο· εκφέρεται με οριστική, γιατί η πράξη ενδιαφέρει μόνο από χρονική άποψη· συγκεκριμένα, με οριστική παρακειμένου, γιατί δηλώνει το προτερόχρονο στο παρελθόν· λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδ. του χρόνου στo revocaverunt (της πρότ. 11).

complevit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του complevitannos: αντικ. του complevitXIV (= quattuordecim): επιθ. προσδ. στο annosin Italia: εμπρόθ. προσδ. της στάσης σε τόπο στο complevit.

  1. Carthaginienses eum in Africam revocaverunt: κύρια πρότ. κρίσεως.

revocaverunt: ρήμ. ● Carthaginienses: υποκ. του revocaverunt eum: αντικ. του revocaverunt in Africam: εμπρόθ. προσδ. της κίνησης σε τόπο στο revocaverunt.

  1. Ibi Hannibal bellum cum Romanis componere frustra cupivit: κύρια πρότ. κρίσεως.

cupivit: ρήμ. ● Hannibal: υποκ. του cupivit και του componere (ταυτοπροσωπία) ● componere: τελικό απαρέμφατο, αντικ. του cupivit bellum: αντικ. του componere cum Romanis: εμπρόθ. προσδ. της εναντίωσης στο bellum (για τις ισοδύναμες εκφράσεις βλ. σελ. …) ● frustra: επιρρ. προσδ. του τρόπου στο cupivit ibi: επιρρ. προσδ. της στάσης σε τόπο στο cupivit.

  1. Denique cum P. Scipione apud Zamam dimicavit: κύρια πρότ. κρίσεως.

dimicavit: ρήμ. ● ενν. Hannibal: υποκ. του dimicavitcum P. Scipione: εμπρόθ. προσδ. της εναντίωσης στο dimicavit (για τις ισοδύναμες εκφράσεις βλ. σελ. …) ● denique: επιρρ. προσδ. του χρόνου στο dimicavit apud Zamam: εμπρόθ. προσδ. της στάσης σε τόπο (πλησίον) στο dimicavit.

  1. Romani victoriam reportaverunt: κύρια πρότ. κρίσεως.

reportaverunt: ρήμ. ● Romani: υποκ. του reportaverunt victoriam: αντικ. του reportaverunt.

Η ομάδα του filologika.gr 


Για περισσότερη ενημέρωση για θέματα που αφορούν την προετοιμασία για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις ακολουθήστε μας στην επίσημη σελίδα μας στο Facebook.